P³ytki, tak jak i inne elementy s³u¿±ce do ozdoby naszego domu, nie wystêpuj± tylko w jednym fasonie, kolorze czy tez wzorze. P³ytki przede wszystkim musz± odpowiadaæ pewnym parametrom, które musz± byæ spe³nione, aby dana p³ytka by³a dopuszczona do obiegu. Przede wszystkim musz± spe³niaæ normê europejsk± EN 87, która obowi±zuje w Polsce od 1995 roku klasyfikuje p³ytki ceramiczne w zale¿no¶ci od technologii produkcji (A, B, C) i nasi±kliwo¶ci wodnej E na trzy grupy. Pierwsza grupa nasi±kliwo¶æ wody. O czym tutaj mowa? O porowato¶ci materia³u, im ta porowato¶æ jest wiêksza, tym wiêcej wody jest w stanie taka p³ytka wch³on±æ. Od tego parametru, czyli od porowato¶ci zale¿y bardzo du¿o cech fizyczno-mechanicznych, które decyduj± miedzy innymi. o mo¿liwo¶ciach stosowania p³ytek tego rodzaju, w warunkach zmiennych temperatur . Mowa tutaj zarówno o bardzo wysokiej temperaturze, jak i o niskiej temperaturze. Okre¶lenie nasi±kliwo¶ci wodnej pozwala na zaszeregowanie p³ytek do odpowiedniej grupy, na oznaczenie klasy i normy dotycz±cej wymagañ stawianych wyrobowi. Druga grupa to stopieñ ¶cieralno¶ci, czyli to czy dane p³ytki mo¿emy zastosowaæ na ¶cianach czy te¿ na pod³ogach. Taka ¶cieralno¶æ dzieli siê na cztery stopnie. Klasa czwarta, to ta najwy¿sza.
foto